logo
Alaberz
021 6696 2430
آشنایی با قله لنین
آشنایی با قله لنین:

آشنایی با قله لنین

1398/08/06

قله لنین با نام‌های ابن سینا، کافمن اوسینا و ساری‌تاش شناخته می‌شود و با ۷۱۳۴ متر ارتفاع از سطح دریا و 2790 متر ارتفاع نسبی، در مرز کشورهای تاجیکستان- قرقیزستان و نزدیک به مرزهای چین و افغانستان قرار گرفته است و با توجه به خدمات بسیار مناسب و آب و هوای نسبتا پایدار منطقه از جمله کوه‌های هفت هزار متری بسیار محبوب و پر صعود به شمار می‌رود و همچنین دومین قله مرتفع هر دو این کشورها، و بلندترین قله سلسله کوه‌های ترانس آلای در آسیای مرکزی در کوه‌های منطقه پامیر به شمار می‌رود.

به آنکه زندگی را هدیه داد...

در این مقاله قصد داریم در مورد قله لنین اطلاعات جامعه ای به شما خوبان ارائه دهیم....

 

مقدمه

قله لنین با نام‌های ابن سینا، کافمن اوسینا و ساری‌تاش شناخته می‌شود و با ۷۱۳۴ متر ارتفاع از سطح دریا و 2790 متر ارتفاع نسبی، در مرز کشورهای تاجیکستان- قرقیزستان و نزدیک به مرزهای چین و افغانستان قرار گرفته است .

این قله از جبهه شمالی واقع در خاک کشور قرقیزستان و از جبهه جنوبی واقع در کشور تاجیکستان قابلیت صعود را داراست. دسترسی آسان و صعود غیر فنی جبهه شمالی و همچنین خدمات مناسب شرکت‌های فعال در این منطقه سبب شده است تا توجه بسیاری از کوهنوردان جهان معطوف به این قله از مسیر شمالی گردد. تعداد ۱۶ م بر روی این قله وجود دارد که تعداد ۹ مسیر در جبهه جنوبی در کشور تاجیکستان بوده و ۷ مسیر مابقی در دامنه شمالی و در کشور قرقیزستان قرار گرفته‌اند. لنین پرصعودترین قله بالای ۷۰۰۰ متر در دنیا محسوب می‌شود، از لحاظ تعداد صعود رقابت سختی بین موستاق آتا و لنین وجود دارد که لنین همواره تعداد صعود بیشتری را در فصول سال به خود می‌بیند.

این قله در سال ۱۸۷۱ کشف شد و ابتدا به یاد کنستانتین فن کاوفمن اولین ژنرال فرمانده ترکستان که  فاتح این منطقه بود، به نام کوه کافمن معروف شده بود. اما از سال ۱۹۲۸ مقامات شوروی پس از انقلاب روسیه آن را به نام قله ولادمیر لنین، نخستین رهبر اتحاد جماهیر شوروی، نامگذاری کردند. کشور تاجیکستان در سال ۲۰۰۶ سومین نام را برای این قله برگزید و آن را قله ابوعلی ابن سینا نام‌گذاری کرد اما در قرقیزستان همچنان از نام قله لنین استفاده می‌شود. این قله زیبا نخستین بار در سال ۱۹۲۸ توسط آقایان کارل وین، یوجین آلوین و راودین اسکیندر، از اعضای یک گروه اکسپدیشن آلمانی صعود گردید. صعود به این قله 6 سال بعد و در سال 11934 از یخچال آچیک تاش توسط کاسیان چرموها، ویتا آبلاکوف و اوین لوکین برای بار دوم صعود گردید و صعود سوم به این قله نیز در سال 1938 تکمیل گردید و به انجام رسید.

تا قبل از صعود قله کمونیزم به ارتفاع 7495 متر از سطح دریا تفکرات بر این بود که قله لنین بلندترین قله پامیر بوده است اما بعد از صعود شدن این قله در سال 1933 ارتفاع کمونیزم 300 متر بیشتر از لنین ثبت شد و به این ترتیب این قله به عنوان دومین قله مرتفع مناطق پامیر شناخته می‌شود.

بزرگترین حادثه کوهنوردی در جهان در این منطقه در سال ۱۹۹۰ میلادی در ارتفاع ۵۳۰۰ متری و در تراورس نزدیک به کمپ دوم رخ داد. در طی این حادثه که به علت بروز زلزله و ریختن بهمن‌های متعدد و عظیم، با کشته شدن ۴۳ کوهنورد از کشورهای مختلف به وقوع پیوست، که متأسفانه به علت فرو رفتن اجساد کوهنوردان در داخل شکاف‌های عظیم دسترسی به اجساد هیچ یک از این کوهنوردان امکان پذیر نشد.

کمپ‌ها و صعود

پیمایش مسیر بین کمپ اصلی در ارتفاع حدود 3600 متری تا کمپ یک به ارتفاع حدودی 4200 متر که در ابتدای یخچال آچیک تاش قرار گرفته است حدود ۵ الی ۸ ساعت کوهپیمایی نیاز دارد که در مواقعی مسیر دشتی بوده و بعضا مسیرهای با شیب تند را شامل می‌شود. این مسیر از دره اصلی با رسیدن به دره کوچک تر فرعی و آبشار زیبای آن به سمت دره کوچک در سمت راست خط الراس منتهی به یخچال آچیک تاش متمایل می‌شود.

این دره نیز پوشیده از چمن و گلهای زیبا می‌باشد که در فصل تابستان آلاله‌های پامیر را با رنگ به خصوص خود مشاهده خواهید نمود. در نزدیکی‌های انتهای دره به سوی گردنه‌ای با شیب تند در سمت چپ صعود می‌کنیم. صعود از این گردنه مناظر شما را به کلی متحول می‌کند، دیگر به جای سبزه و گل مسیر مورن و یخچال‌های زیبایی است که در پایین دست قله خودنمایی می‌کنند. از بالای این گردنه نمایی تقریبا کامل از یخچال لنین و قله دیده می‌شود. البته این نمای زیبا به شرط صاف بودن هوا ممکن خواهد بود.

با فرودی کوتاه از سمت راست یخچال، راه ادامه پیدا می‌کند که با تراورسی از کنار شیب‌های تند که نیاز به دقت بیشتری دارد، همراه است. سپس به رودخانه‌ای می‌رسیم که گاهی برای عبور از آن به علت آب فراوان حتی نیاز به در آوردن کفش‌ها خواهد بود، البته پسران جوان عشایر که در این منطقه با دریافت مبلغی شما را با اسب از آب عبور خواهند داد نیز گزینه دیگری است که می‌توانید  استفاده کنید. کم کم راه بر روی یخچال متمایل می‌شود. با چند فرود و صعود کوتاه به محل کمپ یک می‌رسیم.

کمپ یک با ارتفاع ۴۲۰۰ متر بر روی یخچال آچیک تاش قرار دارد که شامل چادر غذاخوری، آشپزخانه، سرویس‌های بهداشتی و همچنین چادرهای دو نفره برای اقامت کوهنوردان می‌باشد که با توجه به خدماتی که درخواست کرده‌اید می‌توانید از آنها استفاده کنید البته همین خدمات نیز با توجه به شرکتی که برای دریافت خدمات انتخاب می‌کنید متفاوت خواهد بود. در کمپ یک نیز همانند کمپ اصلی سه وعده غذایی (صبحانه، نهار و شام) بر عهده شرکت خدمات دهنده است.

از کمپ یک تا رسیدن به کمپ دو در ارتفاع ۵۲۰۰ متری حدود 6 تا 10 ساعت زمان نیاز است که کمتر از یک ساعت آن با عبور از روی یخچال همراه است و سپس به اولین سر بالایی در پای مسیر می‌رسید. با شروع سربالایی برخورد با شکاف‌های یخی آغاز می‌شود. بعد از پیمایش نیمی از مسیر، از تعداد شکاف‌ها کاسته می‌شود اما باید توجه داشته باشید که این بخش از مسیر در قالب کرده و با حمایت طناب انجام می‌گیرد.

با رسیدن به ارتفاع ۵۰۰۰ متری تراورسی طولانی به سمت شرق ادامه می‌یابد که خود را به سمت یال‌های اطراف قله رازدلنیا (Razdelnaya) ادامه می‌یابد. کمپ ۲ در ارتفاع ۵۲۰۰ متری در دامنه قله کوچکی قرار دارد که معمولاً به علت زیاد بودن چادرها، نصب چادر با زحمت همراه است. همچنین در این کمپ امکان پیدا کردن آب برف جمع شده در گودال‌های برفی نیز ممکن است.

.کمپ ۳ در ارتفاع ۶۱۰۰ متری قرار دارد که پیمایش آن حدود ۳ الی ۶ ساعت به طول خواهد انجامید. از کمپ دو ابتدا با یک شیب تند به بالای خط الرأس می‌رسیم و بعد از یک ساعت پیمایش در خط الرأس به ابتدای شیب قله رازدلنیا می‌رسیم. با رسیدن به ۱۰۰ متری قله رازدلنیا، شیب به اوج خود می‌رسد. در هوای آفتابی گرما بسیار آزاردهنده است و در هوای سرد نیز بادهای تند و کولاک شدید از مشکلاتی است که در این مسیر با آن مواجه هستید. کمپ سه بر روی قله و در سمت چپ برپا می‌شود و فضای وسیعی دارد. از این ارتفاع به مناطق اطراف مسلط هستید و مناظر بسیار زیبایی را از فراز قله رازدلنایا مشاهده می‌کنید.

مسیر قله از کمپ سه ابتدا با یک فرود ۲۰ دقیقه‌ای به گردنه‌ای در مسیر قله لنین به ارتفاع 6000 متر همراه است. بعد از گردنه، صعود بر روی یالی پوشیده از برف و سنگ بر روی یک شیب نفس گیر تا ارتفاع ۶۴۰۰ متر که به یک فضای وسیعی می‎رسد، ادامه می‌یابد. این محل وسیع محل برپا کردن کمپ چهار می‎باشد. (معمولا مورد استفاده قرار نمی‌گیرد و به عنوان کمپ اضطراری قلمداد می‌شود.)

بعد از گذر از مکان کمپ چهارم به شیبی تند از برف و یخ، که به تیغه نایف Knife edge یا لبه چاقو مشهور است می‌رسیم که حدود صد متر می‌باشد. لازم به ذکر است در این بخش از مسیر طناب ثابت کار گذاری شده است. بعد از نایف، مسیر با یک شیب ملایم به سمت قله ادامه می‌یابد. قله لنین خیلی وسیع است و برای افرادی که برای اولین بار به این قله صعود می‌کنند، گول زننده است، زیرا مسافت زیادی را در ارتفاع ۷۰۰۰ متری می‌بایست طی کرد تا به نشان قله در ارتفاع ۷۱۳۴ متری رسید.

گردآورنده:امیرحسین ره

کوه